OS-Następcy cz.2

W poprzedniej części :

- A gdzie księga zaklęć, księga dajcie mi ją. 
- Nasz sejf. Zamknięty niech mi ktoś pomoże-ja naprawdę nie rozumiem jak można z lodówki zrobić sejf ? - Tutaj jest. Skarbie chodź tutaj do mnie. Tutaj one nie zadziałają, ale w Auredonie już tak. Teraz twoja kolej pączuszku na nią.
- Auto czeka
- Teraz rozkręcamy imprezę. Tato choć już. 
- Przyszłość wolnego świata należy do ciebie Violetta. Nie z knoć tego
- Violetta-misję czas zacząć. 

Violetta 

- Maximiliano wracaj tu już ! Maximilano ! Niewdzięczny

Nie mam pojęcia,co się będzie tam dziać, ale boję się tego. Wiem, że moja matka będzie wiedziała o wszystkim. Prędzej czy później, ale nie mogę się tym na razie przejmować. Moją, a raczej naszą misją jest zdobycie różdżki.
- Pa

Czas jechać.

- Szakale na miejscu 

- Słodycze 

- Nie zachowujecie się jak dzieci. 

- My nigdy tak się nie zachowujemy prawda Diego ?

- Prawda. Powinnaś spróbować,są pyszne. 

- Jesteś jakaś blada Viola. Nachyl się.

- Nie. Przestań. Obmyślam plan.

- Ładnie to nie wygląda.

- Ej. Słone jak orzeszki, ale słodkie jak nie wiem co. 

- Weź pokarz-fuj. Maxi twoje zmielone w gębie żarcie nie wygląda zbyt apetycznie-Dawaj ciastko, a nie.

Dobra nie mam co,robić więc pobawię się jakimś pilotem. Jeden przycisk i odsunęła się szyba w limuzynie dzieląca nas a kierowcę drugi nic 

- Patrzcie. 

- Wrobili nas. Chcą nas zabić. (tutaj wyobraźcie sobie krzyk ).

- Czekajcie. 

- To jakieś czary 

- Ej. Czy te przycisk otworzył magiczną barierę ?

- Nie. Ten jest od magicznej bariery-złoty przycisk. Zapamiętać. - a ten od tego-aha zasunął nam szybę. 

- Okey. Ale ostro 

Krzyki, szum, orkiestra to ma być dla nas ?

- Dawaj to Diego !

- A jak nie to co ?!

- Po co ci to ?!

- Bo ty to chcesz ! - oni są gorsi od dzieci. 

Nagle wszystko ucicha i pojawi się Dobra Wróżka wraz z dwiema osobami. 

- Lu, Wróżka.

- Ja tylko sprzątam. Wstawaj.

- Tak u nas porządek jest ważną rzeczą, więc nie rób bałaganu.

- Siema piękna-ona jest niby piękna ?

- Hehehe

- Witajcie w Auredonie. Jestem Dobra Wróżka.

- Ta Dobra Wróżka ? Czyli bibi-bobidi-du ?

- Tak bibi-bobidi. Dokładnie.

- Wow. Zawsze zastanawiałam się, jak Kopciuszek się czuł, gdy nagle wskoczył w tę bajkową sukienkę za pomocą twojej różdżki.

- To było 100 lat temu. Zapomnijmy o tym i żyjmy tym, co jest teraz.

- Cieszę się, że przyjechaliście jestem Leon.

- Książę Leon, a już za chwile ... - ma zbyt piszczący głos.

- Mi wystarczy książę-Lu naprawdę ? - Moja mama to Zła Królowa więc ja jestem księżniczką.

- Zła Królowa nie ma już królewskiego tytułu, więc ty też nie.

- Hehe a to jest Lara.

- Księżniczka Lara. Jesteśmy razem prawda Leosiu ? - czy wy to słyszeliście Leosiu 

- Teraz Leon i Lara was oprowadzą. Drzwi do wiedzy są zawsze otwarte, ale bibliotek jest czynna w wyznaczonych godzinach i przestrzegamy ciszy nocnej.

Tak pa idź sobie. Na razie nie jesteś nam potrzebna. Ale ludzie jak można się aż tak uśmiechać ? Teraz czas na lipnego Leosia.

- Bardzo cieszę się, że już tu jesteście-Leoś podchodzi do Diego, ale ten go odtrąca. Dobrze.

Teraz do mnie. Gapi się jakby zobaczył ducha. Okey Lu mówiła, że jestem blada, ale chyba nie aż tak ?

- To naprawdę, niezwykły dzień-nadal się gapi-mam nadzieję, że zapiszę się na kartach historii - Maxi nie bądź pazerny podziel się z Leosiem- czekolada ? A nasze dwa światy znów się połączą.

- Oby był to też dzień, w którym łaskawie pokarzesz nam gdzie jest łazienka-jechaliśmy tu bardzo długo i muszę skorzystać. Okey ?

- Trochę przesadziłem ?

- Może trochę bardziej niż trochę - ej, ale ja na serio z ta łazienką.

- Nie ma to, jak pierwsze wrażenie.

- Hey jesteś córką Diaboliny prawda ? Wiesz absolutnie nie dziwię się twojej matce, że chciała zabić moich rodziców-a więc córka Aurory i Filipa mogłam się tego spodziewać-a moja mama to Aurora Śpiąca ...

- Królewna. Tak coś słyszałam-moja mama opowiadała mi te opowieść więc znam ją na pamieć-Ja za to dziwię się twoim dziadkom, że zaprosili wszystkich w królestwie a wyjątkiem była moja mama, na te głupie chrzciny. 

- Hyhy było mineło.

- No. Hahaha.

- Okey, to może się przejdziemy ? Tak ? Ten budynek został zbudowany w roku 

1774 został przekształcony po koronacji mojego ojca w liceum.

- Aaaaa-Maxi naprawdę boisz się tego pomnika ?

- Maxi, spokojnie ojciec postawił pomnik Bestii zmieniającej się w człowieka, żebyśmy pamiętali, że wszystko jest możlliwe. 

- A nie liniej ?

- Ma zakaz siadania na kanapie-Jezu weźcie mnie z stąd.

- Wow. Ten pokój jest niesamowicie ....
- Ohydny
- Koszmar nie ?
- Coś na okna by się przydało. Lu 
- Ta
- Od razu weselej. Chodźmy do pokoju chłopaków.

- Myślisz że, ich pokój jest inny ?

- Ludmiła, oczywiście że jest inny. Oni są chłopakami a my dziewczynami, więc raczej jest różnica.
- No tak nie pomyślałam. A wiesz gdzie jest ich pokój 
- Nie a ty ?

- Też nie, ale jakoś tam dotrzemy.

- Tak, pewnie.

- Czegoś szukacie ? - czyżby był to Leoś ?

- Niczego, zwiedzamy tak sobie.

- Jeżeli potrzebowałybyście  pomocy to pytajcie śmiało.

- Szukamy pokoju chłopków. Wiesz gdzie jest ? - o nie! Ludmiła straci jedno z lusterek.

- Tak. Musicie iść prosto, później na drugim skręcie w lewo i 4 drzwi po prawej stronie.

- Dziękujemy za pomoc.

- Nie ma za co. Muszę już iść, ale jak coś to wiecie gdzie mnie szukać.

- No pa.

- Ludmiła ! 

- No co, przynajmniej nam pomógł.

- Stracisz jedno lusterko.

- Nie tylko nie one.

- Nie marudź tak.

- Okey. To chyba tutaj.

- No to wchodzimy.

- Wow ! Mega pokój. Chcecie się zamienić ?

- Macie konsole ?

- Nie, ale różowe łóżka ?

- Nie ma takiej opcji.

- Ugh...

- Sory, ale nie lubię różu - a kto lubi ?

- Diego, co ty robisz ?

- Jak co robię ? Kradnę jak zwykle.

- Okey, tylko po co ?

- Viola, to jest tak jakbym kupował za darmo.

- Rozumiem, ale możesz to olać i wrócić do swoich skarbów trochę później, a teraz podbijemy świat.

- Brzmisz jak swoja matka - Lu o to mi chodzi

- Dziękuj.

- Ty masz swoje metody Violka, a ja mam swoje.

- Ej! Czy naprawdę muszę wam przypominać po co tu jesteśmy ?

- Dobra Wróżka blablabla różdżka blablabla.

- Nareszcie mamy szanse udowodnić naszym rodzicom, że jesteśmy coś warci. Udowodnić że jesteśmy źli, okrutni i podstępni. Tak ?!

- Tak

- Lu dawaj sprzęt.

- Lustereczko powiedz przecie, gdzie jest różdżka Dobrej Wróżki ? Dalej. Bliżej, bliżej, bliże, stój ! To muzeum.

- Wiemy gdzie to jest ?

- 4 kilometry stąd. 

- Prościzna 

- Ludmiła sprawdź lusterko.

- A co rozmazałam się ?

- Tak ale też przy okazji, sprawdź gdzie jest ta różdżka 

- Spoko. Tędy.

Jak oni się ślimaczą. W takim tempie nie dobiegniemy tam nawet za rok.

Jeszcze strażnik, ale z tego co już widzę, to on chyba śpi.

Widzę również kołowrotek mojej mamy.

- To jest kołowrotek twojej matki ? - a jemu co tak wesoło ?

- Jest magiczny, nie musi wyglądać strasznie. Kołowrotku kręć się dalej, ukłuj mą ofiarę w palec.

- No niezła akcja.

- Okey mam was dość. Ukłuj w palec aż do krwi, niech ofiara wiecznie śpi - działa. Brawo ja - I co nadal nie robi wrażenia ? Zamknięte.

- Do tyłu proszę.

- Zrób to szybko, zrób to w mig, bez dotykania otwórz drzwi. Sory Diego.

- Mama

- Ojciec

- Już nigdy nie zapomnę, o dniu matki.

- Dobra różdżki nie ma spadamy. 

(Tutaj daruje sobie te piosenkę i wypowiedzi Diaboliny )

- Różdżka 

- Diego nie ! Czekaj! Stój ! - Brawo włączyłeś alarm - Szybko !

- Tak ... To jakiś problem w obwodzie A7. Tak pozdrów żonę.

- Maxi !

- Nie ma za co !

- Brawo Diego. Przez ciebie jutro idziemy do szkoły.

Dzień dobry, dobry wieczór kiedykolwiek to czytacie.

Udało mi się napisać 2 część a będzie ich 5,6 nie wiem

zobaczę jak będę piać i pozbywać się nie potrzebnych dialogów które są niezbyt 

interesujące w filmie :)

Rozdział w czwartek :)

Dziękuje za prawie 3 tyś wyświetleń :)

Kocham was :*